Bella On Tour Νέα

Πετς: Σταυροδρόμι πολιτισμού

Στον αντίποδα της Βουδαπέστης, η όμορφη πόλη της Ουγγαρίας κρατιέται μακριά από τις Σειρήνες του υπερτουρισμού.

Στο μυαλό των περισσοτέρων, η Ουγγαρία συνολικά ως ταξιδιωτικός προορισμός συμπυκνώνεται στην αυτοκρατορική πρωτεύουσά της, τη Βουδαπέστη. Την τελευταία δεκαετία, όμως, το σχετικά άγνωστο Πετς αρχίζει σταδιακά να αχνοφαίνεται στο προσκήνιο, μπαίνοντας στις λίστες ανήσυχων ταξιδιωτών, που επιθυμούν να ανακαλύψουν τη μαγυαρική ενδοχώρα εφορμώντας προς τα νοτιοδυτικά της χώρας.

Το Πετς, απλωμένο στους πρόποδες των ορέων Mecsek και συνεπακόλουθα προστατευμένο από τους βόρειους ανέμους, φημίζεται, μεταξύ άλλων, για το μεσογειακό του μικροκλίμα. Πρόκειται για την πέμπτη μεγαλύτερη πόλη και τον δεύτερο πιο δημοφιλή τουριστικό προορισμό της Ουγγαρίας, τον πρώτο ουσιαστικά μετά τη σχετικά υπερφορτωμένη τουριστικά Βουδαπέστη. Σε ό,τι με αφορά, την είχα βάλει στο μάτι από την εποχή που είχε ανακηρυχθεί Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, το 2010, μαζί με το Έσεν και την Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, κατάφερα τελικά να την επισκεφτώ μόλις το φετινό καλοκαίρι.

Έπειτα από τρεις ώρες διαδρομή με το τρένο, διασχίζοντας απέραντες εκτάσεις με διάσπαρτες κυλινδρικές θημωνιές από σανό, αλλά και πυκνά ηλιοτρόπια και καλαμποκιές, ακολουθεί ένα χαλαρό περπάτημα 20 λεπτών κατά μήκος της οδού Jokai, που οδηγεί από τον σιδηροδρομικό σταθμό στην καρδιά του φιλήσυχου Πετς, στην πλατεία Széchenyi. Εδώ, δεσπόζει με τον τρούλο του το περίφημο τέμενος Pasha Qashim, το εμβληματικότερο μνημείο της πόλης, κατάλοιπο από την εποχή της 150χρονης οθωμανικής κυριαρχίας.

Σε μια πρώτη άποψη, ιδίως αν φτάσει κανείς πιο αργά το βράδυ, θα νομίσει ότι η ομορφιά της πόλης εξαντλείται στα μέτωπα των μπαρόκ κτιρίων που περιτριγυρίζουν την κάπως ακανόνιστη πλατεία. Αυτή, όμως, είναι και η γοητεία του Πετς: δεν φωνασκεί για τον πλούτο του πολυεπίπεδου πολιτισμικού του αποθέματος. Με μια αίσθηση καλογυαλισμένης, αλλά όχι ψυχρής, κωμόπολης αφήνει τον επισκέπτη να περιπλανηθεί στα στενά της, δίνοντάς του τη δυνατότητα να συνθέσει ο ίδιος τα κομμάτια του προσωπικού του περιηγητικού παζλ.

ΦΟΥΓΑΡΑ, ΠΑΡΚΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΑ

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιες βασικές συντεταγμένες που καλείται να ακολουθήσει όποιος ανακαλύπτει για πρώτη φορά την πόλη, με ορισμένες ζώνες υψηλής συγκέντρωσης αξιοθέατων. Μία από αυτές –η πιο χαρακτηριστική από την εποχή των εντατικών εργασιών ανάπλασης στο πλαίσιο του θεσμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας– είναι το αχανές πολιτιστικό σύμπλεγμα Zsolnay. Αν και λίγο έξω από το ιστορικό κέντρο, είναι το καμάρι των κατοίκων του Πετς και το πρώτο μέρος που θα προτείνουν για επίσκεψη, εφόσον ερωτηθούν.

Περπατώντας στον κεντρικό πεζόδρομο Kiraly, ανάμεσα σε εμπορικά μαγαζιά, καφέ-ζαχαροπλαστεία, όπως το Caflisch στο νούμερο 32 (το παλαιότερο καφέ στην Ουγγαρία, με ιστορία από το 1789), το επιβλητικό νεο-μπαρόκ Εθνικό Θέατρο και καθολικές εκκλησίες, και συνεχίζοντας στην προέκταση της Felsomalom, ξεπροβάλλουν ορισμένα τούβλινα φουγάρα που στέκουν ως περήφανοι φάροι. Πράγματι, ανακαλούν ένδοξες μνήμες από το παρελθόν, όταν το διεθνούς φήμης εργοστάσιο της οικογένειας Zsolnay παρήγε στους βιομηχανικούς του χώρους τις ονομαστές περίτεχνες πυρογρανιτικές πορσελάνες.

Μπορεί κανείς να περάσει άνετα μία ολόκληρη μέρα εδώ, αποκομίζοντας μια πλήρη ψυχαγωγική εμπειρία φιλική σε οικογένειες και παιδιά, που συνδυάζεται και με βόλτες στο γειτονικό πάρκο και ενδεχομένως κάποιο ποιοτικό μουσικό θέαμα στο πολιτιστικό κέντρο Kodaly, στην απέναντι πλευρά της λεωφόρου Zsolnay Vilmos. Αξίζει τον κόπο κι ένα πέρασμα από το παρακείμενο μαυσωλείο της οικογένειας Zsolnay, ανηφορίζοντας τη σκαλινάτα, στολισμένη με σαράντα δύο λιοντάρια-φύλακες, που κρατούν καλά κρυμμένο το μυστικό της τεχνικής eosin, δηλαδή της διαδικασίας υαλοποίησης με τη βιολογική χρωστική ουσία εωσίνη.

Επιστρέφοντας στο κέντρο, η βορειοδυτική γωνιά της πόλης σφύζει εξίσου από χώρους πολιτισμού, διατρέχοντας ένα ευρύ φάσμα ιστορικών φάσεων, εποχών, τεχνοτροπιών και ρευμάτων. To μονοθεματικό Μουσείο Csontvary είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στο έργο του ομώνυμου αυτοδίδακτου ζωγράφου, διατρέχοντας χρονολογικά την εξελικτική του πορεία, στο μεταίχμιο ανάμεσα στον μετα-ιμπρεσιονισμό και τον εξπρεσιονισμό. Στο μέσο της περιήγησης συνεπαίρνει ο πίνακας μεγάλων διαστάσεων «Baalbek», αν και το πιο γνωστό του έργο παραμένει το «Lone Cedar», ενθύμια και τα δύο της σαγήνης που του προκάλεσαν τα μνημεία του Λιβάνου. Λίγο βορειότερα, με διαγώνια κατεύθυνση, δεσπόζει ο νεο-ρομανικός καθεδρικός του 11ου αιώνα, χτισμένος πάνω στα θεμέλια μιας πρώιμης βασιλικής του 4ου αιώνα.

Μαζί με το Επισκοπικό Παλάτι στα αριστερά και το Lapidarium (μουσειακός χώρος όπου συγκεντρώνονται γλυπτά, επιγραφές και αρχιτεκτονικά μέλη) στα δεξιά, δημιουργούν μια μνημειακή τριλογία πρώτης γραμμής. Το Επισκοπικό Παλάτι είναι επισκέψιμο με οργανωμένες ξεναγήσεις (Δευτέρα-Παρασκευή στις 14.00 και Σαββατοκύριακα στις 10.00), επιτρέποντας την περιήγηση σε ένα τμήμα από τα σαλόνια του πρώτου ορόφου, στον εσωτερικό κήπο, καθώς και στο σκοτεινό «μυστικό πέρασμα» με την υπόγεια εκκλησία. Το τελευταίο είχε διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου, συνδέοντας το παλάτι με το κελάρι και τη σιταποθήκη. Η διαδρομή καταλήγει στο Κέντρο Επισκεπτών του Επισκοπάτου, όπου λειτουργεί καφέ και υπάρχει δυνατότητα γευσιγνωσίας τοπικών κρασιών.

Δείτε τη συνέχεια στο kathimerini.gr

Κείμενο, φωτογραφία : Ερμής Καθαράκης

Δείτε Επίσης

Δεν υπάρχουν σχόλια

Αφήστε μια Απάντηση