Bella On Tour Νέα

Μασσαλία: το μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου ‘ανθίζει’ ξανά

Παρά την ιστορικότητά της, η Μασσαλία ήταν για πολλά χρόνια ταυτισμένη με μια ρυπαρή, υποβαθμισμένη, βίαιη εκδοχή αστικού κέντρου της Γαλλίας, με μόνο καύχημα τη διάσημη ποδοσφαιρική της ομάδα. Ένα φλεγόμενο γκέτο που διασωζόταν από τη θάλασσα και τον χειμαζόμενο βορειοδυτικό άνεμο Μιστράλ, που τρύπωνε και στα πιο ανήλια στενά του. Όχι πια. Έπειτα από μία δεκαετία εντατικών εργασιών, η μεταμορφωμένη πλέον Μασσαλία βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση, εδραιώνοντας τον ρόλο της ως το παλαιότερο λιμάνι της Γαλλίας και το μεγαλύτερο στη Μεσόγειο.

Ο κατασκευαστικός οργασμός που επικράτησε στο πλαίσιο της ευρείας αστικής της ανασυγκρότησης, η διευρυμένη ανάπλαση του παραλιακού της μετώπου, o εμπλουτισμός των πολιτιστικών της υποδομών, με αφορμή τη φιλοξενία του θεσμού της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Πρωτεύουσας το 2013, καθώς και η ανάδειξη του πολυεθνικού πυρήνα της, που λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στη γαλλική και την ελληνική, την αραβική, την αρμένικη, την εβραϊκή, τη βορειοαφρικανική και την ιταλική κουλτούρα, μεταξύ άλλων, συνέτειναν στη ριζική αναδιαμόρφωσή της. Άλλωστε, λόγω της συμπυκνωμένης πολυπολιτισμικότητάς της, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Δουμάς την αποκαλούσε «σημείο όπου συναντιέται όλη η υφήλιος».

ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Αυτό το κοσμοπολίτικο –αλλά λιγότερο προβεβλημένο σε σχέση με άλλους προορισμούς της Κυανής Ακτής– επίνειο του γαλλικού εξαγώνου κατοικείται για πάνω από 25 αιώνες από ένα κράμα εθνικοτήτων. Ιδρύθηκε περί το 600 π.Χ. από τους ελληνικής καταγωγής διασκορπισθέντες Φωκαείς, με προεξάρχοντα, σύμφωνα με τον θρύλο, τον Πρωτέα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ανακαλύψει την ιδανική τοποθεσία για έναν παραθαλάσσιο εμπορικό σταθμό-κόμβο στη βορειοδυτική Μεσόγειο.

Όποιος σταθεί ανάμεσα στα δύο ακρωτήρια-φρούρια του Saint-Jean και του Saint-Nicolas, που ορίζουν την είσοδο στο παλιό λιμάνι, κατακλύζεται από τη θαλασσινή αύρα που βρίσκει απάγκιο στον κόλπο, γεμάτο σήμερα με ιστιοπλοϊκά, αγκυροβολημένα σε γραμμική παράταξη.

Aπό τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό Saint Charles επιβιβάζομαι στο μετρό και έπειτα από μόλις δύο στάσεις ξεμυτίζω στον ομφαλό της πόλης: στον μυχό του Vieux Port, στην Quai des Belges. Εδώ, σε καθημερινή βάση, τις πρωινές ώρες απλώνεται η ψαραγορά με τη φρέσκια πραμάτεια, που μαζί με τη συνεχή ροή των περιπατητών καθρεφτίζεται στο αστραφτερό, ατσαλένιο pavilion-κάτοπτρο διά χειρός Norman Foster, προσδίδοντας έναν σύγχρονο τόνο στην περιοχή.

δείτε τη συνέχεια στο www.kathimerini.gr

Δείτε Επίσης

Δεν υπάρχουν σχόλια

Αφήστε μια Απάντηση